Biały szum do snu: trend czy nauka?

Ściśle rzecz biorąc - w kontekście akademickim - biały szum odnosi się do dźwięku, w którym moc składowych częstotliwości jest rozłożona równomiernie w całym zakresie słyszalnym (0 do 20 kHz).

 

W życiu codziennym przykładami białego szumu są statyczny syk słyszany, gdy telewizor traci sygnał, lub dźwięk fal oceanicznych rozbijających się o skały.

 

Poza tym istnieją różne inne "kolorowe" szumy - takie jak szum różowy i szum brązowy - które są nazywane głównie na podstawie charakterystycznych cech ich widm częstotliwości.

 

Szum różowy charakteryzuje się rozkładem energii skoncentrowanym w zakresie niskich i średnich częstotliwości; przykładami są dźwięk kropli deszczu spadających na chodnik lub delikatny wiatr szeleszczący w liściach.

 

Szum brązowy jest jeszcze głębszy i bardziej rezonansowy niż szum różowy, przywołując dźwięki takie jak buczenie suszarki do ubrań lub głęboki pomruk fal oceanicznych.