Rozmiar stymulatora nerwu błędnego

Główna część urządzenia przypomina pudełko po gumie do żucia

Główna część nowoczesnego stymulatora nerwu błędnego zazwyczaj przypomina dwie złożone kostki gumy do żucia, mierząc około 6×5×1,5 cm i ważąc blisko 30 gramów. To „małe pudełko” uszczelnione stopem tytanu musi zostać wszczepione podskórnie w pobliżu obojczyka. Wbudowana bateria i mikroobwody pozwalają mu działać nieprzerwanie przez 3–8 lat. Co ciekawe, wczesne modele miały rozmiar karty do gry; obecnie zostały zmniejszone o 60%.

 

Elektrody są cienkie jak włos

Przewody łączące stymulator z nerwem to prawdziwe dzieła techniki: mają tylko 0,5 mm średnicy, niewiele więcej niż włos, a mimo to wytrzymują setki tysięcy ruchów zginania szyi. Te elastyczne przewody są pokryte medycznym silikonem i zawierają 4–8 włókien przewodzących cieńszych niż pajęczyna, o łącznej długości około 30 cm, z czego tylko 2 cm musi stykać się z nerwem błędnym.

 

Przyszłość może być mniejsza niż ziarnko ryżu

Najnowszy prototyp laboratoryjny pokazuje zdumiewające możliwości miniaturyzacji: stymulator wykorzystujący elastyczną elektronikę może być zwinięty w cylinder o średnicy 3 mm i wszczepiony za pomocą małoinwazyjnego wstrzyknięcia. Jednak obecne urządzenia kliniczne zachowują odpowiedni rozmiar, uwzględniając zarówno operacyjność, jak i zapewnienie wystarczającej pojemności baterii. Wraz z rozwojem technologii ładowania bezprzewodowego, następna generacja urządzeń ma się zmniejszyć o kolejne 50%.